Merve Zen Şiirleri - Şair Merve Zen

Sabahın ilk ışıklarına kadar
Kıskanır gündüz geceyi,
Yerini bırakınca güneşe,
Gölgesinde kalır, gecenin.

Güneşin Gölgesinde bir gece,

İçimde taşıdıklarım bana ağır.
Yaşadıklarımın penceresinde,
Yaralı bir kuş durur..
Gönlümün her hecesinde..

Yaz bildiğim hazan olur

gürültü
Zihnimde yankılanır sessizliğin gürültüsü,
Ben sus dedikçe yüreğim sanki daha gürültülü,
Dilimdekilerle gönlümdekiler aynı değil،
Var mı benim gibi iyi oyuncusu..

Bir bir çöken hayallerimin,
Enkazında ben kaldım
Çocuksu hayallerdi belki de,
Bu yüzden büyümek zorunda kaldım.

Herşey geçti, içimdekilerin,

Hayâl et sevgilim
Güzel bir rüya gördüm bir sabah uyandığımda,
Taşıyorsun içinden, sığmıyorsun rüyalarıma,
Bir hayal gibi geldin geçtin sen hayatımdan,
Ben senin olduğun rüyalarımdan uyanamam.

Bi bardak taşarmış,
Dolduğu yerden,
Çiçekler yaşarmış,
Solduğu yerden..
Ömür öylece geçermiş,
Kaldığı yerden,

Güneş bana sırtını döndü, ben gölgene hasret, önceleri böyle değildi, şimdi neden peki gözlerindeki kasvet? En iyi ben bilirim seni, sen sevmediğini zannet, Unutmaya çalıştıkça daha da sevdim seni, Affet!

Yarıda kaldı aşk yanıma kalmadı, herkes gitti zaten kimse kalmadı, bil ki kimse sen gibi olmadı, olamazdı zaten biliyordun, oralı olmadın !

Gününü gün ederken sen, benim günüm olmadı. sensiz içtiğim suyun bile tadı kalmadı,

herşey güzel olacak diye başladığımız herşey güzel olmadı,
sen gittikten sonra zaten bu kalpte düzen olmadı, kuytularında gecelerin boğulurken üzülen olmadı, ah annem senin gibi seven olmadı..

geceme çöker sis gibi sözlerim, nereye gidiyorsun ?
var hâlâ tutulacak sözlerin,
ben eski beni çok özledim,

İKİ KELİME
Sana dair söylenecek,
Çok söz var verilecek.
Sen sözünde durmasanda
Ben yanında durdum..

Kalbim
Sevgili kalbim,
Sanki için boş gibi,
Oysa sevgiyle doluydu.
O kadar çok kırıldın ki,
Her yana dağıldı sevgin..