Bulutlar çöktü yine kentin omuzlarına,
Gökyüzü, ayrılığın ağır yükünü taşıyamıyor.
Sokak lambaları titrerken ıslak kaldırımlarda,
İçimde bir yangın, dışımda sicim gibi yağmur başlıyor.
Sana bakmak; bir fırtınanın ortasında durulmak gibiydi,
O Mercan yeşili gözlerimde dinlenirdi ruhun.
Şimdi o yeşil, hüzne boyanmış bir deniz kıyısı,
Bakışlarımda boğulurken, veda sözcüklerin boğazımda düğüm düğüm.
Aşk dediğin, belki de bir yağmur damlasıydı;
Toprağa düşmeden evvel parlayan, narin bir ışık.
Şimdi toprak çamur, hava puslu, yürek darmadağın,
Gidişinle her şey bir anda karmakarışık.
Gözyaşım yağmura karışıyor, kimse görmüyor,
Mercan yeşili bir rüyadan uyanmanın sancısı bu.
Bir elveda sığdırdın o derin bakışlarıma,
Geriye kalan; sadece yağmurun bitmek bilmez uğultusu.
Kayıt Tarihi : 6.2.2026 00:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!