Mendil sayılır Şiiri - Murat Ülkü

Her kapı çalınır dert kucaktayken,
Gözyaşı sel olur bentler yıkılır.
Yürek feryat eder vakit çok erken,
Her omuz bir anlık mendil sayılır.

Lakin sığınmakla durmak bir değil,
Yükünü verecek ulu gölge ara.
Her lisan teselli her söz bir delil,
Fakat her el merhem olmaz yaraya.

Gözden düşen katre bir yer bulur da,
Gönülden düşenler sahipsiz kalır.
İnsan kurdun olduğu ıssız bir yurda,
Sırtını dönerse bin yara alır.

Mevsimler değişir solar tüm renkler,
Dost dediğin bazen bir serap olur.
Bitmez bu dünyada sinsi bekler,
Arkanı döndüğün an dert sarp olur.

Bir omuz bulursun yumuşak ipek,
Ağlarsın üstünde diner feryadın.
Lakin sarsılınca o koca direk,
Yerde paramparça kalır muradın.

Güven bir kaledir suru emekten,
Taşını örmeyen yarıda kalır.
Korkma bu hayatta candan sevmekten,
Lakin sırtın veren darda kalır.

Nice yüzler gördüm maskesi gülden,
Hançeri saklamış ipek kumaşa.
Dökülen sözlere kanma hiç dilden,
Dayanma sakın ha her hoyrat taşa.

Ağlamak bir haktır insana mahsus,
Hıçkırık düğümlü boğazda kalır.
Dünya koca bir han dilleri suspus,
Gerçek dost dediğin ayazda kalır.

Vefasız bir sırtın kahrı büyüktür,
Yıkılır üstüne binlerce hüzün.
İhanet ruhunda taşınmaz yüktür,
Kaybolur manası baharın güzün.

Mahsen bir limandır sönmez çırası,
Şefkatle sarınca diner sızılar.
Silinir gönlün o hicran karası,
Onunla değişir kötü yazılar.

Kutay bir kaledir sarsılmaz huyu,
Sırtını dayarsan menzile varır.
Bulandırsa herkes o berrak suyu,
Onun sadakati buzu eritir.

Sözüm meclis dışı arif olan anlar,
Sadakat mühürdür kalpte parlayan.
Garip Murat yanmaz özünde kalır,
Sırtını sadece dosta dayayan.