yüreğime sakladığım en yalçın dağları ülkemin
bir deli ırmak gibi yükseklerden çağlayarak
bahar kokusunu alır düzlerden ve taze açmış umudu.
alır, taşır, bayram çocukları gibi yanıma gelir koşarak.
o çobanlarımın türküsü var ya çobanlarımın.
onlar gibi işte, bir ateşin kıvılcımından fırlayarak.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kardeşim, yüreğine sağlık şahane , anlamlı akıcı ve akılcı okunması kolay güzel dizeler oluşmuş kutlarım, kalemin daim olsun.Sevgi ve saygılar...
Tam puanım ve kaleminize saygımla....kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta