Ah İstanbul
Bir sen anlarsın beni
İşgal altından nasıl kurtulur insan..!
Bir sen dinlersin beni Yedikule'den İstanbul
Konuşsam vicdan, sussam vuslat
Girdap içinde beynimdeki solucanlar
Kımıl kımıl..
Nereden çıktı bu tufan
Düşüncelerimi kemirdikçe
Dünya küçülüyor...
Benden kaçamazsın gölgende izim var
El sürülmemiş duygularımın sabahı
Gözyaşlarımın tınısı var teninde ..
Benden kaçamazsın her sokakta anılarımız var
Yürümemiş caddeler yok şehrin
İnsana en çok koyan
Gülmelerin sahteliği
Seni seviyorum cümlesinin acizliği
Var olduğunu sandığımız yanılgıların yokluğu,
Kalbine inen bir balyoz.
Kalbin harabelerinde dolaşmak
söylenecek bir söz varsa
bir itiraf bu o zaman
dağlar,taşlar, kuşlar duymalı
bir haykırış bu
sevgimin sesi
gençliğimin yankısı olmalı
İnadına yaşıyorum,
Geçmişte grand-tuvalet gezen
Dostlarımızın anısına...
İnadına yaşıyorum,
El değmemiş türkülerin
Kafamdaki düşünceler her gün büyüyor
Bir bebek gibi..
Susmuyor bazen
Ne isteği bitiyor, ne ağlaması
Gece gündüz uyumuyor
Kıyıda köşe kalanları sevdim hep, ender bilinen şarkıları, kitapları, şiirleri,filmleri sevdim, sana verebileceklerim sana benzemeliydi..!
Kızılırmak gibiyim
Durgun,derin akar nefretlerim.
Kızılırmak gibiyim
Bulanık,çamur rengi sevgilerim.
Her mevsim sana aşık oluyorum
Yazın terleyen vücudunu seviyorum damla damla
Kışın beni ısıtan sıcacık ellerini
Baharda ıslak kirpiklerini
Sonbaharda hüzün dolu gözlerini
En çok da seni seviyorum...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!