Bir bebeğin gözlerine,
Ta içine bak hele,
Gülümser neşeyle
Tebessümde merhamet.
Biraz büyür ki okula gide,
Konuşmak için kâğıda mı bakmalı,
Gözler konuşurken ses duyulmaz mı?
Yazmak için mürekkep mi aramalı,
Bulutların yaşı kalemine can olamaz mı?
Düşünmek için neden mi aramalı,
Nedenlerin en nedeni; nedenine neden olamaz mı?
Nâzenin bir çiçekti,
Zarafetiyle gökteki avâre renkti,
Peki ya nerdeydi?
Bu âlem içre;
Hangi kavimleydi?
Hatrı kaldı akılda,
Dualarının sabitesini,
Her duyduğundaki o hissini,
İyiliğinin ecrini,
Tattın ya şükr.
İnan; duan hakikat,
Gülmenin hakkını verirdi
Vermesine de
Buruk bir tarafı vardı,
bir şeyler ona ağır gelmişti,
taşıyamadığı kitapları mıydı,
birkaç kap kacak mı?
İnsan; dün'ün tam olmasını mı bekler,
ya da yarının var olmasını mı,
yalnızca bugün mü mutluluk diler,
yoksa bir ömür huzura mı secd eder?
Ey dünya terazisi!
Bir kefende istek,
Çok uzaklardan bir kafilenin
haberi,
az ve uz giderek
tümdengelip
tümevararak
dilden dile dolaşır:
Bulutların parçalısıyla
kafa dengi olmasa da
toprakla bulutun yaş ve
arkadaşlığına,
hayrandı.
Peki bu nasıl olurdu?
Koşmak diyorum;
Bir gâye uğruna,
Bugün için değil; ulaşmak için yarınlara.
Bir serçenin cıvıltısı kadar canlı,
Rüzgarın esişinden daha hızlı,
Kalbinin atışından, gözünü kırpışından,
Bazı yollar vardır;
Alışmışsındır da
O seni taşımak istemez:
Geçme der buradan,
Geçersen katlanırsın;
Cahilce söylemlere.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!