Melek Kılıç Şiirleri - Şair Melek Kılıç

‘‘hakkın olanı vermiyorum
hakkın olmayanı vaat ediyorum’’
diye fısıldadı şeytan insanın bilincine.

İnsanı ayakta tutan şey
Bazen iyi, bazen kötü
Bazen açıklayamadığın
Sevgi gibi, inanç gibi
Onsuz olamayacağının bir sürü değişen yüzleri gibi,

Hep yalnız öleceğinden korkardı
Bu yüzden yaşarken hep kalabalıkta gezerdi.
Yine de yalnız öldü
Çoğu duymadı ölümünü
Duyanlar da pay etti kendi aralarında yokluğunu
Fazla bir yük düşmedi hiçbirine.

Her gelişi başka biriydi
Ya hepsiydi
Ya da hiçbiri
Umursamaz görüntüsü altında hangisi gizliydi
Bilinmezdi

Her insanın ülkesi ölüydü
Kendi kaçak yüzünde gizlediği
Birkaç sahte çiçekle donattığı
Baş edemediği başka bir ölüde gizliydi sınırları

Herkes masumiyet arıyor, bir gözü yargıç, bir gözü cellat
Herkes hüküm giyiyor
Merhamet yine kendilerine kalıyor

‘‘Her şey olacağına varır’’ dedi
konuşmaya başladı,
her şey olacağına varmadı

Her yaşta çıraktır yaşamda insan
öyle duydum,
ama herkesi
ustaymış gibi konuşur buldum.

Hiç doğmamış gibiyiz
Sessizce oturanlar arasında
Sessizce yönünü değiştirenlerin kavşağında
Sesi alınmış söz gibi
Hiç doğmamış gibiyiz

hiç bir fıkır
cay ve kahve molalarında
can sıkıntısından
ya da
keyif sancılarından
doğmamıştır