Melek Kılıç Şiirleri - Şair Melek Kılıç

...

düzen bir tek insanda tuzaktı.

zeus başıboşluğunda
çalım satarken insana

eğer içinde insan yoksa
işte o zaman
seyreltmeden içersin yalnızlığını
kendini kusarak her defasında
yaşamında acı bir tatla

ey benim az gelişmişliğim
prematüre ahlakım
beslenme kablosuna bağlı vicdanım
ey benim azgelişmişliğim
vasıfsız süs eşyaları biriktirmekten

Ey kalabalık
Kendimden kaçtım size sığındım
Bana ait soru sormayın

Ey kalabalık
Bir mülteci gibi

Garip sesler çıkıyor hayattan
Kimi benciliğini süslüyor
Kimi yaralarını gizliyor
Kimi gülerken umursamaz
Kimi ağlarken vurdumduymaz
Kimi bildiklerini gizliyor

bazen gece yarısında dönerim gündüze
bazen gündüzün tam orta yerinde
geceye yakalanmış birine
dönüşürüm
bazen yıldıza
bazen bir el fenerine

tek başına oturan adamın sayıklamalarına acıyarak bakarken
gözlerindeki yalnızlıklarını sildikleri için
kendilerini şanslı hissediyorlardı
güne ne bir iz
ne de bir gülüş bırakmadan
sudan havadan konuşuyorlardı

bazen gece yarısında dönerim gündüze
bazen gündüzün tam orta yerinde
geceye yakalanmış birine
dönüşürüm
bazen yıldıza
bazen bir el fenerine

Güzel yaşamıyorlardı,
Güzel çizdikleri bir resmin içinde acı çekiyorlardı.

hadi oradan
düşüncede açarsın yaraları
acısını yaşayandan çıkarırsın

hadi oradan
hancılarla gülüp eğlenirken