Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
yüreğinize sağlık...tebrikler...
Özlemişim bu şiirleri :)
Tebrik ederim.
derin vadilerde hiçbir nehir sesini çıkarmıyor
bin yıldan bu yana dışarıda kalmış ağaçların kökleri
salkım saçak
kırıldı kırılacak birer birer hepsi
bir infilak olup patlayınca yağmurun gözbebekleri.
bak tam üstümüzde kuşların göç yolları
belki bereketin olur, üzerine düşen gölge gibi
katışıksız gözyaşları.
Özellikle bu mısraları çok beğendim.Yüreğiniz dert görmesiz.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta