Melal-i aşk Şiiri - Kalender Yıldız

susmayı geç öğrendim
bu yüzden yalnızlığım

çocuktum
son gördüğümde
esrikti yüzü aşkın
kaçtığım için ondan
şehla yollara düştüm ardınca
ayaklarım kan revan

ayrılık kanıma sızdı
mahur gökçe bir akşam
tarla kuşları ve dua
yürüdük mavi bir sancıyla
kıvrılan yolda sevda namına

ak bulutlardan düşen
bir damla gözyaşıyım ben
bir kez ölseydim bir kez
su ve yol tükenmeden
bitmeden içimde sürgün
gel hüznüme sebep yâr

gözlerimde tuz erittim
dudağımda soldu kardelen
kırgın ve mülteci
her şehir çok değil bir kez
tanır beni
söyle aşk
hangi yol sana çıkar