Melahat Kırtekin Şiirleri - Şair Melahat ...

bana bilinmemiş masallar anla
bütün bildiğim gerçekler bitsin
bir güneş açsın odamın ortasına
bütün düzenler yerle bir gitsin.

bana bilinmiş şiirlerden söz etme

çocuk sustu
konuşacaktı oysa baharın ışıltısını söyleyecekti arkadaşına
arkadaşı oyuncağını elinden aldı
çocuk ağlamaya başladı
arkadaşı çocuk ağladı diye ağlamaya başladı
çocuğun annesi çocuğa bir tokat attı oyuncağını paylaşmadı diye

Gidilesi yollar değildi gittiğimn yoıllar
Gidilemeden bitti
Öyle ortada kaldım öksüz çocuklar gibi

Tutunası dallar değildi tuttuğum dallar
Tutunamadan koptu

Nedir ki hayat?
Bir varmış bir yokmuş,
Kimi aç kimi tokmuş,
Kimi az kimi çokmuş,
vs vs vs vs vs vs vs vs...
Nedir ki insan?

Ben ahşap bir merdivenim
Büyük bir konakta alt kata üst kata
Katılan tüm konuklara eşlik ederim

Ben ahşap bir merdivenim
Buğra bu merdivenlerde doğdu

sana karşılanmamış sabahlar yolluyorum
yıldızlı hallerini hüzün ile geceye teslim etmiş sabahlar...
onları günaydınsız bırakma...

sana karşılanmamış sabahlar yolluyorum
gideni geleni belirtilmemiş misafirliklerden

şehri kan görmekle beslenen canavarlar sardı dostum
ağlayan annelere kahkaha ile karşılık veriyorlar
kaldırım araları salyalarına bulandı
gencecik bir kızın geleceği söndü duvar dibine
hayıflanmadılar imza attılar

rüzgarlı ve fırtınalı bir yanlışım var
yalnızım
biraz karamsar,biraz telaşlı,biraz da
korkağım
yol uzun ve meçhul ben acemi bir
çaylağım

Ne yapalım şimdi ozon delinmiş ise
Toplayalım kainattaki tüm terzileri
Gökyüzü dikiş tutar mı
Yer yarılmış gök delinmiş
rüzgar çıkmış ne fayda
Kıyamet günü rötar yapar mı

Hayatıma giren ne varsa bana soru sormadı
Gelen hoş geldi deyip başım üstüne koydum
Kolayca yerleştiler yadırgayan olmadı
Kendi yolculuğumda boş yer aradım durdum
Kimi bey paşa idi kimi sadrazam soyu
Ben hürmet kapısında her daim hazır durdum