Melahat Kırtekin Şiirleri - Şair Melahat ...

geri verin bana ninnili akşamlarımı
sesi güzel değildi belki
name nedir bilmezdi
elleri de yumuşacık değildi
ama onun eli değmeyince
hiçbir düğüm çözülmezdi

susuyorum,gidiyorum.
özlemlerime çağrılarıma
taşralıların yüreği kadar sığdır yüreğim.
bir kalpte ikiden fazla yolcu taşıyamıyorum
bir düşte mutluluğun hayalinden başka
hepsine yabancıyım.

Söz vermiştiniz hani güzel günler üstüne
Hepsi birden sessizce teker teker gittiler
Çocukluk düşlerimin ipoteği bendeydi
Bit pazarında her biri haraç mezat gittiler
Gülerdi bir vakit bu kahverengi gözlerim
Feri soldu azar azar sonra tümden gittiler

gece en kıvamlı siyahındayken kalemi kağıda akıttığımda bir hesap çıkarttım hayattan alacağım vereceğim varmı diye.kalemimin karası kadar kara idi netice.dibe kadar borçlanmışım hayata.hacze müsaitsiz görülmüş yaşamım.öyle şans eseri gelmişim bu güne.azalmışım elbet noksanlığım ile utana sıkıla çıkmışım sokağa.alnımda yazmıyor ya kimseler anlamamış yetersizliğimi.kimse anlamamış ama ben ele güne karşı çırılçıplak göstermişim suretimi.kah gülmüşler palyaçoymuşum gibi kah acımışlar berduşmuşum gibi.ne kalmayı becerbilmişim ne de gitmeyi gecenin kasveti düşmüş kahvemin kıvamına dilim mayhoş akılm bir hoş gönlüm sarhoş olmuş bir fincanın etraında gecenin ışığı ile kapanmış gözlerimin gerçeği üzerimde tiril tiril yalnızlığımın ferahlığı.açın ışıkları yalvarırım sevmedim bu karanlığı...

gece en kıvamlı siyahındayken
kalemi kağıda akıttığımda bir hesap çıkarttım
hayattan alacağım vereceğim varmı diye.
kalemimin karası kadar kara idi netice.
dibe kadar borçlanmışım hayata.
hacze müsaitsiz görülmüş yaşamım.

sana kalbim değdi gücendirme
kırma yüreğimi kimseyi sevindirme
yolum ol yoldaşım ol
aynı pencereden bakalım hayata gel
yaklaş yamacıma
bırak korkularımızı kalsın o paslı sandıkta

Hep başka başka aradım
Aramam gerekenleri
Aramam gerekenlerden farklı farklı
O yüzden içimde hep bir sağır saklı
Kendi bindiğim dal kestiğim dal oldu
Ve ne yazık her daim koptu

dışarıda kar yağıyor ince ince
aklıma ilk sen geldin karı görünce
çıplak ayakların kırmızı burnun...
dışarıda kar yağıyor ince ince

şehirde sesler karışmıştı birbirine

Kelamı bol adamın işidir kalemin hakkını vermek. Ben aracıyım.
Dile dökülen kalpten geçenin kağıttaki yansımasıdır bıraktığım her iz. Beni silmeyin.

İnce ve dahi kırılgandır benliğim. Ne dil bilirim ne hal. Bildiğim bir elin kulu olmaktan öte değildir. Beni hakir görmeyin.

Acizim. Tamahkarım. Yalan bilmem hilaf bilmem. İtaatkarım. Biat ederim beni tutan ele. O nereye sürse ülkem orası. Beni yurtsuz sanmayın.

Bu bir leyli makamı söyleyeni çok değil
Dili lâl olmuş olanın diyeceği yok değil
Alem kurulmuş saat pilden münezzeh amma
Kurulmuş bu saatin bir sahibi yok değil

İlk insandan bu yana biat kulluk fıtrat gereği