Mektuplar yüreğimi acıtıyor,
Boğazımda düğüm düğüm oluyor hece,
Her nedense…
Burada gece mektup okuma zamanıdır.
Ya yüreğine akıtacaksın gözyaşlarını.
Veya gece okuyacaksın gözyaşları eşliğinde mektuplarını.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta