Meksen Kılınç Şiirleri - Şair Meksen Kılınç

Bir zamanlar...
İncir ağacından bile, AŞK düşerdi toprağa.
Düşmezdi Canlar, gül yaprağından kırmızı kırmızı.
keşke yalnız gülün dikenleri batsaydı yüreğime, bu hayatta acı acı...
olmasaydı beni kül eden güllerin kokusu, rengi.
Düşmezdim böyle pervane gibi gülün ateşine.

Evlerin ışıkları yanmıyor daha.
Acılardan Bayram havası düşmedi payımıza,
Kan kustuk aylarca Elbistana baka baka.
Kör sağır olanlar yarınlarımıza,
Kurt düşürdüler yaralarımıza.
Bize haram, size bayram...

Günümüzdeki Arabistanlı Lawrencelere;

her dönemin pezevenkleri,
ekranda pazarladılar Siyasetin fahişelerini,
mecliste havlar emperyalizmin tasmalı itleri
bir yağlı kemiğe sattı bütün ederini

Biz ölsekde namımız kalır, yaşar geride Elbistan...
Biz ölsekde karartımız kalır, taşar Şar dağından Ceyhan...
22/03/2023
Meksen Kılınç

yüreğim bozuk bir saat gibi kalmış hep geride,
yetişmek için çırpınıyordu zamanın peşinde
diyemedim kimselere zaman kötü,saatler kırık,
neden dönmüyor gidenler,kum saati gibi geriye.
zamanın çarkında nasıl da öğütüldü insanlık ...

Bu gece aynadaki sana bakarız birlikte,
İkimiz birden sarhoş oluruz güzelliğinle...
13/12/2021
Meksen Kılınç

huyum kurusun,
sahipsiz dertlerin son durağıdır ömrüm.
eden bulurmuş derler,
ben hep etmeden buldum...
çok çektim insanın insana kurdundan.
çok aradım da bulamadım,

Bir güzel sevdim önceleri gönlüme candı canandı
Ne vakit bir köşede ağlasam derdime dermandı
Deli divane olsam da aşkıyla yitirsem yolumu
Sözleri sıkı sıkı elimden tutan bir yardı yarandı

Ne zaman vuslatı hayal etsem endamı yakardı

Kapanmamak üzere açıldı,
Cehennemin kapıları.
senin yokluğundur,
Cehennemin diğer adı...

19/11/2021

Sen kar suları ile yıkanmış,
Toprakta ki acıları emerek büyüyen,
Büyüdükçe vahşileşen bir dağ çiçeğisin...
Yurdumun dağlarında.
Ölürsem,
Kokularını hissedeyim ruhumda,