Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Sen yeter ki büyütme anıları gözünde,
Dinmeyen acı yoktur, bil ki şu yeryüzünde..
Düşmez, kalkmaz bir Allah.. Düştünse tasa etme!
Hayat mevsimler gibi neşede var, hüzünde.

Sen ilk yıkılan değil, son düşende değilsin,

Garip her kapıdan geri kovulur,
Şu dünyada yeri yok gibi sanki.
Bir tas suya düşmüş olsa boğulur.
Tasın hacmi ondan çok gibi sanki.

Yardıma muhtaçken yardım gönderir,

Sözün biri kâfi insan olana,
İnsan olmayana bini de yetmez.
Hesapsız, kitapsız makas tutana,
Kumaşın boyuda, eni de yetmez.

Kâr ile ziyanı bilir arifi,

Gel bana gel, gel sevgilim,
Çektirdiğin yetmiyor mu?
Gülmez çehrem, dönmez dilim,
Kahrettiğin yetmiyor mu?

Suyun kaderi bu ya buhar olur,
Ya da bir ummana akacak bir gün.
Ne kadar kaçsan da o seni bulur,
Bir hazan boynunu bükecek bir gün.

Benim sürgün yerim bu yarımada,

Günlerden pazartesi,
Pazarın bir ertesi..
Merhaba! hüzün diyor,
İlk günün ilk perdesi.

Geldi mi sarsar Salı,

Mazlumun adına zalime karşı,
Duracaksın yeri geldiği zaman.
Bırak yeri, göğü.. Yedi kat arş’ı,
Yaracaksın yeri geldiği zaman!

Bir başına kalsan bile âlem’de,

Duygular bir gönül mezarlığında,
Gömülür giderse yazık değil mi?
Her sevda bir genci körpe çağında,
Çıkmaza iterse yazık değil mi?

Tanrım sevenlere gönlünce versin,

Günah diye yakacaklar başımı,
Gel de bu oyunu bozuver Tanrım.
Hep bu yüzden cümlesinin hışımı,
Başkasının onda gözü var Tanrım.

Tanrım, yüce katına bu havâle’m,

Hani vuslatın vakti?
Uzuyor gizli, gizli.
Kör talihim bu akdi,
Bozuyor gizli, gizli.

Yenik düştüm öcüme,