Altı yüz yıl boyu çağlayan seller,
Dinmedi, dinmez de, dinmeyecektir.
Gönderinden Ay-Yıldızlı Hilaller,
İnmedi, inmez de, inmeyecektir!
Varsın komünistler didine dursun,
Sene on iki ay onun emrinde,
Köylünün kahrını bilir Toprak-Su.
Ön etütle başlar nihayetinde,
Nice dev eserler verir Toprak-Su.
Hiç bitmez azmiyle bu cennet yurda,
Hiçte değişmemişsin baktım da son resmine,
Zorlu gülüşlerinle tıpkı dün ki gibisin.
Katlanmak öyle zor ki çığlaşan özlemine,
Karamsar düşlerinle tıpkı dün ki gibisin.
Susma bülbül, feryadın daima duyulmalı,
Sen susarsan bu gülün varlığını kim bilir?
Feryadın ta ezelden ebede yayılmalı,
Bülbül kadar bir gülün kıymetini kim bilir?
Mısralar ülkesinde seller gibi çağla sen;
Doğan, giyip kuşanacak,
Büyüyecek, yaşlanacak,
Bu han dolup, boşanacak,
Yalan dünya kime bâki?
Kıyamete kadar ta ki!
Bu kara sevdanın aşk hançerini,
Saplanmış bağrımdan atamadım ki.
Bir zalime ait aşk defterini,
Çok uğraştım ama yırtamadım ki.
Zorbaya, zengine yeter tavizin,
Birazda mazluma gülsene dünya.
Ensemizden eksik olmaz marizin,
Birazcık insafa gelsene dünya.
Hayat denen yol da birer yolcuyuz,
Hangimizin içini kemiren bir acı yok;
Kimimiz gurbetteyiz yâr yok, ana, bacı yok;
Kimimizin ardında dikili ağacı yok..
Sen yinede aldırma hayatın akışına;
Sakın tamah eyleme baharına, kışına.
Bu gün görmeyeli üç güne bastı,
Seni bülbül gibi güllere sordum.
Üç günün üçü de üç asır yastı,
Seni bin bir türlü hallere sordum.
Sevenler mi suçlu, bahtı mı kara?
Şu gönlüm bir dolusavak
Efkârını atar sana.
Başımdaki telli kavak,
Yel estikçe çatar sana.
Akıl ermez bu âleme,




-
Mehmet Getizmen
-
İdris Akmetin
-
İdris Akmetin
Tüm YorumlarDizelerini zevkle okuduğum bir ozanımız. Akıcılık, ahenk, duygular; ustaca işlenmiş bir dantel güzelliğinde. Kutluyorum değerli ozanımızı.
Kıbrıs da aynı kırk, yıldan beriye,
Kerkük’ten bir ağıt kaldı geriye..
Kırmızı çizgiler döndü griye;
Şark’ın ihmalini gel de gör Atam!
Sevr’in artıkları suçlar Lozanı,
Ne idraki mümkün ne de izanı..
Hele Güneydoğu cadı kazanı,
81 İl’ini gel de gör Atam!
Kıbrıs da aynı kırk, yıldan beriye,
Kerkük’ten bir ağıt kaldı geriye..
Kırmızı çizgiler döndü griye;
Şark’ın ihmalini gel de gör Atam!
Sevr’in artıkları suçlar Lozanı,
Ne idraki mümkün ne de izanı..
Hele Güneydoğu cadı kazanı,
81 İl’ini gel de gör Atam!