Bekle canım, bekle sabırla bekle,
Sabrın mükâfatı verilir imiş.
Sevda bahçesinde sabır etmekle,
Mutluluk gülleri derilir imiş.
Unutma hayaldir dostu aşığın,
Suçum nedir şu handa
Bilemedim gidiyor.
Hep ağladım cihanda,
Gülemedim gidiyor.
Yaşamanın sırrına,
Bu halin beni değil, eli güldürür,
Gülemedim taş kalplim, gülemiyorum.
Boş bir gurur bu aşkı nasıl öldürür,
Bilemedim taş kalplim, bilemiyorum.
Mevla’m yardımcı olsun garip kuluna,
Şu yalan dünyadan gidene değil,
Sonunu bilmeden gelene acı!
Aslı toprak olmuş bedene değil,
Yaşadığı halde ölene acı!
Suç da benim, günah da.. Beni asla düşünme,
Ben bu dünyada yeri olmayan bir şairim.
Benim için üzülme yasa falan bürünme,
Ben senin kıymetini bilmeyen bir şairim.
Bizim dünyalarımız ayrı ki, öylesine;
Bütün içtenliğiyle karşılık beklemeden,
Zor günde uzanan bir, elin adı’dır dostluk.
Tebessümünden başka bir mana eklemeden,
Merhaba diyebilen, dil’in adıdır dostluk.
Aka, aka gönülden, gönüle yol bağlayan,
Bizim hayalimiz bizim düşümüz,
Günü kurtarmaktan öteye gitmez.
Hüzünle sislenir her gülüşümüz,
Günü kurtarmaktan öteye gitmez.
Mutluluklar kısa, acılar uzun,
Hisli gurbet geceleri,
Sisli gurbet geceleri,
Beni daha önceleri,
Siz bir başka anlardınız;
Tesellime koşardınız.
Uzadıkça uzar, gurbet gecesi,
Gün ağarmaz zaman hayli geç olur.
Merhametsiz ayrılığın pençesi,
Karnı doysa gözü doymaz aç olur.
Bir sana razıyım, bir de ölüme;
Ayrıldım anadan, bacıdan, yardan,
Gönlümü eğliyor gurbet türküsü.
Bir haber gelmiyor bizim diyardan,
Karalar bağlıyor gurbet türküsü.




-
Mehmet Getizmen
-
İdris Akmetin
-
İdris Akmetin
Tüm YorumlarDizelerini zevkle okuduğum bir ozanımız. Akıcılık, ahenk, duygular; ustaca işlenmiş bir dantel güzelliğinde. Kutluyorum değerli ozanımızı.
Kıbrıs da aynı kırk, yıldan beriye,
Kerkük’ten bir ağıt kaldı geriye..
Kırmızı çizgiler döndü griye;
Şark’ın ihmalini gel de gör Atam!
Sevr’in artıkları suçlar Lozanı,
Ne idraki mümkün ne de izanı..
Hele Güneydoğu cadı kazanı,
81 İl’ini gel de gör Atam!
Kıbrıs da aynı kırk, yıldan beriye,
Kerkük’ten bir ağıt kaldı geriye..
Kırmızı çizgiler döndü griye;
Şark’ın ihmalini gel de gör Atam!
Sevr’in artıkları suçlar Lozanı,
Ne idraki mümkün ne de izanı..
Hele Güneydoğu cadı kazanı,
81 İl’ini gel de gör Atam!