Issızım; gece çöktü şehrin omuzlarına
Rüzgâr vurdukça eğik yürüyüp gider başım
Ay kırık bir kandildir gecelerin bağrında
Her adımda içimden eksilince telaşım
Susuyorum ama sustuklarım dile dediğinde hiçbir şey dilsiz kalmayacak.
Gönlümde nihan bir sevda beslerim,
O yâr-ı ser-mest beni yoldaş bilir.
Yanında perişan, ah neler çekerim,
Nazarım çaresiz, yüzüne silinir.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!