Mehmet Soysal Şiirleri - Şair Mehmet Soysal

Öyle insanlar tanidim ki;

Yüzüne tükürsen yağmur yağdigini zanneden
İnsanlari bile arar oldum...

Seninle birlikteyken,
Arkanda gizli cok sey Sakladin.

Simdi karsima cikip Hayat Ikimize Dar deme..

Eyy Sevgili..!

Bazi insanlar, Kendi cikarlarini gorunce Sekilden sekle giriyor. Ahh Kopegim aklima geldi yine.! Oda elimde Kemik gorunce Kuyruk sallar, Sekilden Sekle girerdi. Eyy Guzel Allah"im Yarattiklarini yargilamak degil Haddime. Lakin; O kopekte mi insan.? Yoksa; O insanlar mi Kopek.? Ben bunu hala Anlayamadim... !

Kudurmuşcasına yanan,
Ateşte ki Öfkeyi Göremiyorsan.?

Gerçek Aşkı Asla Anlayamazsın...

Önce;
En küçük detaya kadar Kendi kendimi sorgulayip,
Sonra ağlaya ağlaya yine Kendime Anlatasim var...!

Bana Hayati Anlat dedi
Ölmek dedim

Ölümü Anlat dedi
Seni Sevmek dedim

Dilsiz,kör ve sağır biriyle bi şekilde anlaşabilirsin.

Ama Seni anlamak istemeyen biriyle,
Asla anlaşamazsın...

Aynı dili bilmek önemli değil ki.?
Sevmedikten sonra yine anlaşamıyor insan...

Cikar Yureginden diye
Akil vermeyin.

Ölüye Saygimiz var
Atamiyorum Disari...

Gönlümün solmayan gülü
Aşkın ile öldüm öldüm
Ömrümün bitmeyen günü
Aşkın ile yandım yandım

Fatmam benim kır çiçeğim