Artik insanlar bana inanmiyor
Cunku onlarda biliyor,
Benim sogan sevmedigimi.
Ne zaman seni dusunsem,
Hep bahanem oluyordu
Bir sabah mesafeleri teker teker ezip,
Ruzgar olup sessizce saclarina dokunacagim.
Biliyorum yine saclarin bozulacak,
Ve sen yine cok kizacaksin...
Biliyor musun...?
Senin kizmani bile ozledim.
Iste sirf bu yuzden,
Saclarini bir daha,bir daha bozup,
Oradan sessizce kacacagim...
Sonra bir kelebek olup;
Yavasca omzuna konacagim.
Yillara ve zamana inat,
Gozlerinin icin de kaybolacagim,
Sen de ciceklerden benim gibi,
En cok Kardelini seversin,unutmadim.
Bir Kardelen olup acacagim gectigin yollar da..
Eminim beni koparip saclarina takacaksin.
Umut Dunyasi iste,ayaklar altin da ezilmekte var...
Bir şairin canı yanıyorsa eğer,
Yazdığı hiç bir kelime de Sana rastlamazsın.
Ya hep Hayatı suçlar,
Ya da gülmeyen Kaderini.
Bir memleket var içimde
Ne vakit vazgeçsem sevmeye
Yüreğimdeki hatıraların kemikleri sızlıyor
Bir Sen var içimde
Ne vakit vazgeçsem sevmeye
Neredesin deniz gozlüm
Bugun ben sana küstüm
Yeter artik cok üzdün
Neredeysen bir ses ver
Gel opte barisalim
Yalnızlık Güneş'in doğup,
Sabahın olmasıyla değil.
Hayalinizde ki Kişinin,
Aklınızda Batmasıyla Biter...
Bir yer dusun altinda irmaklar gecen,
Piril piril ve icinde baliklarin yuzdugu,
Kenarlarin da beyaz nuliferler acmis,
Taslarin yosunlarla kucaklastigi.
Ruhuma guc veren o suyun sesi,
Ve her damlasin da,
Bir yer var gitmek bedava
Biletini canima kesmis Kader
Nefesimde tasiyorum
Insanlar omuzlarinda ugurluyor seni
Kimi hakiki kimisi timsah gozyaslari dokerek
Ölmeycek kadar çok Hastayim Sana.
Kirpiklerine asip,
Gülüşlerine göm beni.
Yeter bitsin Çektiğim bu Aci...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!