Mehmet Soysal Şiirleri - Şair Mehmet Soysal

Hep merak ederdim çocuklugumda
Bu Cehennemin dibi ne işe yarar diye

Ahh Sevgili Benden giderken
Yolunun Üzeriymiş meğer...

Hiç Olmadığım Kadar Özgürüm Artık.!
Yüreğimden Çok Ağır bi Yük Kalktı...

Cok Yusekte ucabilirsin
Ama;
Seni orada tutan benim Sozlerim

Susmak icin olmek gerekmez illa ki
Kelimeleri bana Yutkundurma

Hani bir musluktan su damlar,
Toprak onu yavas yavas emer ya..?

Iste bende seni Damla Damla ozledim.

Dusen her damlayi,

Yüreğim Suriye gibi direnişte.

Ha öldüm,ha öleceğim,
Yokluğun sıkıştırıyor çabuk gel işte...

Cok zamansiz aklima gelip duruyorsun Bazen kendim de olmuyorum Hasretin yorgunlugu ruhuma cokerken Hayalini secemiyorum gozlerimde Zamansiz yagan yagmur misali Umutlarima ciseleyip duruyorsun. Nisan ortasinda yapragini doken bir agac gibisin Bu kadar erken gonlum de yaprak dokme. Aklim basimdan gittigi gunden beri Ismini hatirlamaya calisiyorum Sonra gozlerin geliyor aklima Ama nereye koydugumu bulamiyorum Cok saskin,bir o kadar da tedirginim Nereye gitsem kesin birsey unutuyorum.. Zaten gozlerim resmini,Yuregim de sevgini kaybetti Bir umut iste ariyoruz,bulursam soylerim sana...

Zehir gibi bir gecenin ortasindayim
Aklimda donen buyuk girdaplar
O girdabin icinde hayaller
Hayallerimin icinde sen

Biliyorum

Gece yarısı, ömrümün yarası
İçimde bir veda hatirasi
Yaşayamam biliyorum sensiz
Yarın,nisan,
mayıs,
belkide haziran..

Isin garip yani da O ya,
Öldugu halde Yasayan Insanlar var Hayatim da...!

Seninle Yureklerimiz bile farkliydi.

Ben,Senin Yuregin de,
Bir Vardim,Bir Yoktum...

Sen,Benim Yuregim de,