Bir çiçek bir gül imiş
Gül için bülbül imiş
Baharım yazım imiş
Anne damarda kan imiş
***
Arının ürünü bal imiş
Hiç kimse bilmez ki derdimi,
Benim derdim, benim değil elbet,
Bir çamura saplanmış batıyor millet,
Boyunlara vurulan pranga gibi zillet,
Ortalık dolmuş ikiyüzlü namert,
Mumla arar olduk nerede hakiki mert,
Kıssadan hisse alınız;
Sorumsuzca avlananlara sözümüz
Artık ormanlar sessiz
Bıldırcınlar ötmüyor
Kınalı keklikler suskun,
Gece demez, gündüz demez çalışır,
Kendi yemez, içmez sana yedirir,
Evlat deyince, neyi varsa senindir,
Baba demek fedakarlık demek.
***
Gece ayazda kalkar, senin yoldaşın olur,
Babadır Affeder
Hangimiz hata yapmadık
Elde yok, avuçta yok,
Bir de üstüne biz yük ekledik
Canın sağolsun demedi mi?
Anlamamış, anlayamamış,
Aynı tastan su içmiş,
Aynı tabaktan aş yemiş,
Gözünün önünde ama görememiş...
Basireti bağlanmış sanki,
Aşikar olanı görememiş,
Bir sandık...
Kapalı, bir yürek gibi kilitli,
Tozlanmış dünden bugüne bir gizem saklı…
Tahta çatırdar, sanki bir mazinin inilti sesi,
Saklanmış bir sır var,
Bir ömür değil bin ömür yetmez,
İvriz suyu karpuz çatlatır kirletmez,
Elma ile kirazı bahçede bekletmez,
Anadolu aslanı güzel Ereğlim.
***
Kara havuçtan şalgam yapılır,
Yoluna çıkan taşa vurma
Belki altında bir yuva vardır
Önüne çıkan her dalı kırma
Bilesin ki onda da can vardir
Sakın hakir görüp kalp kırma
Belki O kalbe rahmet nazarı vardır.
Kurumuş kalpler,
Görmez olmuş gözler,
Varlık içinde açlığı unutmuş,
kendisi tok, açları görmez olmuş,
Dünyada kendisi zengin,
Ahirette de zengin olacağını düşünüyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!