İnsanoğlu kuş misali gidiyor nereden nereye
Giderken götürüyor aşkını heceleye heceleye
Çıkıyor evden ya bir dilim ekmek peşine ya var başka bir hikâye
Hep aynı aşk aynı hikâye içi hüzün dolu
Bir soru sordum aşkın ile kendime
Değdi mi bunca çektiğin çile
Ne günler geçirdin gözlerini sile sile
Bak gördün mü herkes döndü kaderine
İsteyene can olurum dertlerine derman
Gönlüne göz olurum bakışlarına kurban
Yoluna yoldaş olurum önemli değil mesafe ve zaman
Sen istersen yanında olurum ben her zaman
Hiçbir şekilde üretmem bahane yeter ki sen iste
Hayallere kapılıp dünyaya sarılma
Nefsine aldanıp şehvete kapılma
Gençliğine güvenip ihtiyarlığı unutma
Hey arkadaş ! Hep böyle kalırım sanma
Aşkındır benim hislerime yön veren
Zabta geçer yasadığın hayat hikâyen
Bütün dertlerimi def eden sevmesini öğreten
Aşktır hayatın tadı hislerin aynası
Sen iyi isen herkes bilir kıymetini
Soran olursa anlatırlar evliya gibi seni
Tehlike anında ederler siper kendinilerini
İyi kimseden Allah da kulda hoşlanır
Bugün havada kavga var duyuluyor sesi
Şimşekler çarpıştı bak gök gürledi
Rabbim verdi sonra rahmeti
Her şeye bir sebep kıldı peşinden uyguladı hükmünü
Sahile indim geziniyorum tek başıma
Yalnızlığımı anlattım kaldırım taşına
O ki taş olduğu halde çatladı baksana
Sen öyle mutlu huzurlu musun ki acaba
Aşkım içimdesin patlamaya hazır volkan gibi
İçimdesin önüne aldığı yaprağa kader çizen rüzgâr gibi
İçimdesin önüne aldığı her nesneyi yutan sel gibi
İçimdesin aşkım bana hayat veren kan gibi
Bu kalp bu güne kadar böyle atmadı
Bu gözler başkası için hiç ağlamadı
Bilki böyle aşk hiçbir zaman yaşanmadı
İlk göz ağrımsın bilki kalıcı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!