Mehmet Şahan Şiirleri - Şair Mehmet Şahan

KÂRDA MISIN

Yaşadığın gün sonunda,
Zararda mı, kârda mısın?
Mülkün olsa gül tonunda,
Zararda mı, kârda mısın?

Hikmetine eren kulun,
Eli kârda, gönlü Yar’da!
Kalp gözüyle gören kulun,
Eli kârda, gönlü Yar’da!

Yak nefsini, yak diyorsa,

KARDELEN (Ayrıkotu) / PİR-Î FÂNÎ 1

Ayrılık elinden yüreğim yara,
Güldürmez yüzümü ağlatır beni.
Onulmaz dertlerle düşmüşüm zara,
Sızlar yaralarım dağlatır beni. KARDELEN (Ayrıkotu)

KARDEŞ OLALIM
.
Yalandan, riyadan, zandan sakının;
Bülbüller bağında kardeş olalım…
Olmasa da candan, kandan yakının;
Gönüller dağında kardeş olalım…

KARDEŞ OLMUŞLAR

Neydi dünyadaki o kavga dövüş,
Şimdi mezarlıkta kardeş olmuşlar!
Herkes bir birini yapardı söğüş,
Şimdi mezarlıkta kardeş olmuşlar!

Kendi suçlu dururken elde ayıp arayan,
Müslüman olsa bile Kâmil Mü’min olamaz!
Komşusunda aç varken başkasına yarayan,
Müslüman olsa bile Kâmil Mü’min olamaz!

Nefsini besledikçe kokuyorsa illeti,

Yaratan’dan gelen emir dururken,
Nefsin hevasına kanar mı insan?
Hakk’ın vadettiği ecir dururken,
Nefsin hevasına kanar mı insan?
Nefs için ateşte yanar mı insan?

KAN BAĞI MI CAN BAĞI MI

İnsanı insana bağlayan unsur,
Kan bağı mı, can bağı mı? De hele!
İnsandan insana çağlayan unsur,
Kan bağı mı, can bağı mı? De hele!

KAN KOKUYOR

Öyle kalem ehli var ki,
Mürekkebi kan kokuyor!
Öyle kelam ehli var ki,
Kanla yazıp kan okuyor!

Can özüne el olursun,
Sakın nefse kanma gönül!
Her sözüne del’olursun,
Hayrı şerle anma gönül!
Sakın nefse kanma gönül!