Mehmet Şahan Şiirleri - Şair Mehmet Şahan

Varlık sebebini, nefsini düşün,
Anlayıp sırrına ermeden gitme!
Her iki âlemin hepsini düşün,
İçinde Mevlâ’yı görmeden gitme!

Kalkınca hep Hakk’a yönelsin eller,

DERMEDEN GİTME

Bu fani âlemde göçmeden önce,
Varlığın sırrına ermeden gitme!
Vakti ve zamanı geçmeden önce,
Nefsini yerlere sermeden gitme!

Gönlünü ebedi sarmak isteyen,
Yürekten tutacak eli dermeli…
Özünde edebi sermek isteyen,
Ar’ından susacak dili dermeli…

Dalında keşfedip nurlu ahengi

DERMEZ İSEN

Ziynetlerin pula döner,
Sen nefsini yermez isen!
İpeklerin çula döner,
Niyetine ermez isen!

DER Mİ ACABA

Boş iken doluya sarınca insan,
Ne kadar körmüşüm, der mi acaba?
Hoş iken deliye varınca insan,
Ne kadar körmüşüm, der mi acaba?

DER MİSİN GÖNÜL

Sevgisin bizlere bahşeden için,
Aşk ile Ya Allah der misin gönül?
Kendini kalplere nakşeden için,
Aşk ile Ya Allah der misin gönül?

DERS ALDIK MI?

"Bir musibet, bin nasihatten yeğdir." (CORONA)

Sokaklar boş kaldı, yollar boş kaldı;
Bilmem ders aldık mı, olan bitenden!

Gönlümde eceydi dünün tortusu,
Ece benden dertli, ben de eceden!
Dilimde heceydi günün yortusu,
Hece benden dertli, ben de heceden!

Gönüllerde saklı kalbin şarkısı,

DERVİŞİM DEME

Hırkaya bürünüp giyince tacı,
Nefsine inanıp ermişim deme!
Kırklarla görünüp yiyince pacı,
Nefsine inanıp ermişim deme!

Mevla’yı zikrederken elinde tespih ile
Hak diyen Derviş’in özünde olmaz hile!

Allah’ı düşünerek, dalmış iken fikire,
Geçen bir kızı gördü, ara verdi zikire!