Mehmet Postallı Şiirleri - Şair Mehmet P ...

Hayat; bahar gibi güzel olur da;
Engeller turp sıkar, kış, boran olur.
Düz yolları arar kendi bulur da;
Yokuşa yollayıp çok yoran olur.

Kimse benim malım kötü demiyor;
Sahte ürününü öven övene
Hileli gıdayı vatandaş yiyor;
Farkını görünce söven sövene

Ne menekşe, ne lale, ben GÜL'E sevdalıyım.
Hasretinden biçare, yüreğimden dağlıyım.
O, eşsiz Sevgiliyi vasfetmekten acizim;
O, mükemmel Goncaya canevimden bağlıyım.

Utanacak söz söyleme, ne olursa olsun sebep.
Güzel ahlak sahibinin, sözlerinde olur edep.

Mehmet Postallı / 2015

Ayağım, yorganımı aşmasın istiyorum
Sözlerim hakikatten şaşmasın istiyorum
Bazen esip, gürleyip, sel gibi çağlasamda;
Öfkem, edep bendini taşmasın istiyorum.

Şehit bacısına söven küfürbaz,
Eski çağdan kalma yeni tip yobaz,
Nasıl bir pişkinlik, anlaması güç;
Sahneden inmiyor bu ipli cambaz.

Bazı yüzler görürsün, hâyâ perdesi yırtık!
Bu perde dikiş tutmaz, yama da olmaz artık.
Görgü yok, ağız bozuk, edep, saygı arama;
Zavallının sadece kıt olan aklı örtük.

Mehmet Postallı / 2020

Atmış altı yıllık zaman zarfında;
Mizana konacak, elde bir şey yok.
Döndüm durdum şu dünyanın çarkında;
Bağ, bahçe meyvesiz, çölde bir şey yok

Elimde olsa eğer zulüm gören herkesin;
Akan gözyaşlarını dindirmek istiyorum.
Nerede zalim varsa hemen susturup sesin;
Oturduğu koltuktan indirmek istiyorum.

Hayat boyu, can bedene;
Beden cana emanettir.
Kan damara, damar tene;
Ten de kana emanettir.

Kanı temizler her nefes