Mehmet Postallı Şiirleri - Şair Mehmet P ...

Pireye kızıpta yakmam yorganı
Kendi ayağıma takmam organı
Düşman sevindirip, dostları üzmem;
Üzersen, vicdanın yırtar yakanı.

Dostunla aranda çıkarsa pürüz!
Hemen koşup yad ellere yakınma.
Meseleyi izan eleğinden süz
Öfkene yenilip, tavır takınma

Densizin, hadsizin yaptığı gaflar;
Beyhude söylenmiş söz gelir bana.
Hasedin, fesadın ettiği laflar;
Girmez kulağıma, vız gelir bana.

Hüküm Sen'in, asla isyan etmeyiz
Evlât acısını tattırma Ya Rab
Yolundan gayrı bir yola gitmeyiz
Şeytanın yolunu tutturma Ya Rab

Zalimler hançerini vuruyorlar derine
Ağlayan yavruların kan doldu gözlerine
Gazze yok ediliyor, kusur bizde herhâllde;
Ettiğimiz dualar ulaşmıyor yerine

Hayat; bahar gibi güzel olur da;
Engeller turp sıkar, kış, boran olur.
Düz yolları arar kendi bulur da;
Yokuşa yollayıp çok yoran olur.

Atmış altı yıllık zaman zarfında;
Mizana konacak, elde bir şey yok.
Döndüm durdum şu dünyanın çarkında;
Bağ, bahçe meyvesiz, çölde bir şey yok

Elimde olsa eğer zulüm gören herkesin;
Akan gözyaşlarını dindirmek istiyorum.
Nerede zalim varsa hemen susturup sesin;
Oturduğu koltuktan indirmek istiyorum.

Hayat boyu, can bedene;
Beden cana emanettir.
Kan damara, damar tene;
Ten de kana emanettir.

Kanı temizler her nefes

EN BÜYÜK MAKAM

Yaradan'a kul olmaktan,
Daha büyük bir makam yok.