Yorgunum
Köy kahvesinin ortasında sağ sol cephesine de hakim masaya öyle yorgun koydum ki kafamı, kahvede ki dayılar her an yanıma oturup beni silkeleyebilir.
Sağ işaret parmağımla sağ gözüm hakim sadece yazdıklarıma, şehir içi otobüsü gibi duraksaya duraksaya yazabiliyorum anca. Her durakta biraz daha yoruluyorum.
Öyle yorgunum işte...
Baştan savdım kendimi.
Kendime 'git uyu artık sen' dedim.
Nasıl uyursan uyu,
Sağa mı dönersin, sola mı bilmem.
Yaralandı bu gece yüreğim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!