Utanıyorum ben bu gün
Erzurum, Kars'a gidiyorum bu gün.
Kışın en sert günlerinde, şafak vakti.
Titreye titreye çıkıyorum bu gün sokağa.
Delicesine, çok öfkeli yağıyor bu gün yağmur,
Uzun şiirleri sevmiyorum.
Bunalmış içimi dışarıya attı beynim az önce.
Kulaklığımı taktım,
Müziğimi çaldım - Feridun düzağaç (beni bırakma)
Sadece hareket eden nesneler var sepsessiz.
Yorgunum
Köy kahvesinin ortasında sağ sol cephesine de hakim masaya öyle yorgun koydum ki kafamı, kahvede ki dayılar her an yanıma oturup beni silkeleyebilir.
Sağ işaret parmağımla sağ gözüm hakim sadece yazdıklarıma, şehir içi otobüsü gibi duraksaya duraksaya yazabiliyorum anca. Her durakta biraz daha yoruluyorum.
Öyle yorgunum işte...
Baştan savdım kendimi.
Kendime 'git uyu artık sen' dedim.
Nasıl uyursan uyu,
Sağa mı dönersin, sola mı bilmem.
Yaralandı bu gece yüreğim.
Hayat
Hayatın içindeki her şey zor.
İdame etmek
Yetişmek
Yardımcı olabilmek
Büyüdüğünü hissetmek değil yaşlanmaya başladığını fark etmek
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!