Cevapsız sorular yağmuruna tutuldum
Beynimde çaresizliğin cümbüşü var
Bunca zaman çocuk gibi avutuldum
Ölüm duvarına kaç nefesim var
Ne çabuk geçmiş bitmez sandığım yıllar
Gurbete saldın canımı
Yollar ağlar benim için
Toprağa döktün kanımı
Dağlar ağlar benim için
Dillere düşürdün adımı
Gözlerimde bir hayal perdesi
Akıp gitmekte yıllar
Kulaklarımda sevda nağmesi
Çıkmaza girer bendeki yollar
Mazide eylül gün batımı
Zehir olsan seni yudum yudum içerim
Leyla olsan Mecnun gibi kendimden geçerim
Güzel olsan kırık güzel içinden seçerim
Ne olduğunu bir türlü anlayamadım dünya
Acı olsan tadarım alevlenip yansam da
Varlığını anlatmalıyım önce.seni anlatmalıyım,bendeki seni.Sen ömrümde bir defaya mahsus yaşadığım varlıksın.Kendimi bulduğum,kendime erdiğim ansın.Bütün yönlerim varlığınla en üst düzeye çıktı.Gerçekte ve hayalde en değerli anlarımı seninle tattım.Bir çok kavram seninle anlam buldu bende.Sevgi mutluluk,özlem, saygı…Yaşamın tadına seninle vardım.Varlığınla dolu zamanları kelimelerle ifade etmek o mutluluğu kelimelere yüklemek inan çok zor.Her anın her saniyen ömür değerinde yaşandı bende.İçimdeki seni bendeki seni hiçbir şeyle kıyaslamadım.Değil seni en ufak bir parçanı bile.
Seni parça parça anlatsam her parçanı anlatmam bir ömür sürer.Söyle seni nasıl anlatayım.Saçların desem anlatmakla bitmez.Gözlerine sıra gelmez.Hani mutluluktan bulutların üstünde uçmak vardır ya öyle bir şey işte.Ateşin içine girip sıcaklığı anlatmak ya da derin denizlere maviyi anlatmak gibi bir şey.Seni anlatmak kuşlara uçmayı tarif etmek gibi, çiçeklerle donanmış dallara baharı anlatmak gibi bir şey.Sen anlatılmaz,sen tarif edilmez sen yaşanırsın.
Kokun gelirdi uzaklardan.Rüzgar alıp getirirdi.İçime doldururdum kokunu ve sarhoş olurdum.Kokun benliğime sinerdi.Ne gül kokusuna benzerdi ne kır çiçeğine, sana has bir şeydi kokun.Binlerce koku içinde tanırdım seninkini.
Daha varlığına dokunamadan
Yokluğunun ortasında buldum kendimi
İçim yokluğunla doldu
Seni severken gözlerim
Hasretinle tanıştı yüreğim
Seni severken acı çekiyorum
Neden hep beni bulur anlayamam
Bitmek bilmez gecelerin sessizliği
Kelimelere sığdırıp anlatamam
Acı gurbeti yalnızlığı kimsesizlği
İçim yine hoş bu akşam
Varlığıma yokluğu katıp
Beni benden uzağa atıp
Sönmez ateşlere itip
Yaktın ya ey sevgili
Mutluluğu doyasıya içip
Dolaştım adım adım
Bu şehrin sokaklarını
Çıkmazlarında bıraktım yalnızlığımı
Her köşe başında bekledim
Öylece bekledim
Hep bekledim
Mehtap gözlerini yumarken
Fırat’ı sarıyor sisler
Son horoz ötüşleri
Bildik ezgisiyle
Taze bitmiş çimlerle
Oynaşıyor çiğ damlaları


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!