Mehmet İslami Şiirleri - Şair Mehmet İslami

Uzun yolun sonu mezaristanda
Seni ömür benim ölür dediğim
İki taş altında kabiristanda
Senin ömür benim ölür dediğim

Gardaşa nasihat etsende hiçtir

BENİM! TEK HEDEFİM VAR KIZIL ALMA;

Dedim ki Gönüldaş teveccüh nere?
Dedi ki: Dinlemem Okyanus dere
Dedim: Alâmete binip mahşere
Dedi: Allah için mânia olma

Benim ulvî davâ öyle büyük ki
Indinde âlemler nokta değildir
Bu dünya sırtımda öyle bir yük ki
Bütün cevri cefâ yokta değildir

Bu dâvâ Yaratan Allâh davâsı

Yeter be yeter be düşün yakadan
Yüz yıldır kanımı emdiniz yeter
Yedi deniz üç kıt’a silen vakakdan
Semâdan zembille indiniz! yeter

Mehmet cephelerde yalın ayak aç

Kâf dağını param parça ederler
Hasud gözler uğratırsa nazara
Yahya ile beraberce giderler
Zekeriyyâ verilince hızara

Dedim bu güne bak geçen gün dündü

Şerâit; Sünnete, Farza söğene
Ben kâfir derim sen kahır diyorsun
Gelip cami duvarına siğene
Ben zehir derim sen zâhir diyorsun

Akademisyenler bozuntusuna

Dünyanın malına bağlananların
İhvandan kaçtığı belirecektir
Malım yoktur diye ağlayanların
Akılsız ya beyni delirecektir

Hakk yoldan yolcuyu çevirenlerle

Dünyanın malına bağlananların
İhvandan kaçtığı belirecektir
Bicân gittiğinden ağlananların
Akılsız ya beyni delirecektir

Hakk yoldan yolcuyu çevirenlerin

Cevherin eksilmesin
Nefesin kesilmesin
Altını sarraf bilir
İrfânın eksilmesin

Emri ilâhî için

Kim nerde gördü yayılan virüsü?
Hani çoban nerde onun sürüsü?
Dîn düşmanı yaratıklar, varisi
Kimse diyemez ki bunlara nahak

Nerde; Allâh, Rasûl diyen ihvânlar