Gidiyorum
Zifiri karanlık bir mechule
Savunmasız çırıl çıplak gidiyorum
Hâlimin ahvalini
Sonumu bilemeden
Bilmediğimi bulmaya
Gidiyorum ben
Sizin olsun buralar
Hayvanlarla konuşmaya
Ağaçlara sarılmaya gidiyorum
Beni çağırıyor ovaların sarı sıcağı
Çağırmıyor, bağırıyor
Gün açtı
Gönlüm de bir güzel
Gül açtı
Gülmezdim eskiden
Bir gün
İyilikte inatçı
Artık ne güller eski gül
Ne de günler eskisi gibi
Her şey tatsız
Her şey yapmacık sanki
Düşlerimde hâlâ bir nostaljiyi yaşıyor
Bahçemizden bana verdiğin
Seni arıyorum
Kıyıda köşede her yerde
Belki arşın en üstündesin
Belki de arzın en dibinde
Kaybetmediğimi arıyorum işte
Usulca ve umutsuzca
Kalbe hüzün çöker yine
Gün akşama döndüğünde
Gözüm yaşlar döker hele
Tüm ışıklar söndüğünde
Herkes girer yuvasına
Benim içim yanıyor senin susuzluğundan
Yedi uyurlar gibi bu uykusuzluğundan
Yarım kalan öykümün hoyrat prensesisin
Aşka yanan gönlümün susturulmuş sesisin
İçerimi acıtıyor kusursuzum deyişin
İşçiyiz biz
Madenci
Mevsimlik ırgat
Kağıt toplayıcısı
Duvar ustalarıyız
Yavrularımız var
Bu aralar verimsizim
Sadece bir şeyler alıyorum
Ekmek gibi su gibi
Bir o kadar da sevimsiz
Pespaye bir adama dönüştüm
Halbuki engin dağların zirvesinde gezerdim
Ben bu tesellilerle avunurmuyum
Çekil git başımdan istemiyorum
Unut gitsin demeyle unuturmuyum
Gidin Allah aşkına istemiyorum
Oradan bakınca kolay sanılır




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!