Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Gönül yürekten yaralanmış, gönül üşümüş ilk geceden
Bin ah çeken bin of eden nazlı yarin bağrından
Kan ab-ı revan olmuş
Gönül
Feryat, figan ediyor
Yar efkârlı

Bin ah binde cefam var, geçmiyor acılarım
Şu yüreğim yaralı, bitmiyor sancılarım
Efil-efil esen rüzgârda boğuluyorum
Ben derdime ağlıyorum, çileme ağlarım

Ciğerim çok acıyor, derman fayda etmiyor

Zifir karanlıktan, karmakarışıklıktan
Darmadağınıklıktan
Kurtar naçiz bedenimi
Gözlerimi yerden
Yüreğimi ateşten
Tenimi küften, pastan

Bu yaram büyük yara
Düşünürüm kara kara
Elalemde hayır olmaz
Bu yaramı kimler sara

Düşenin dostu olmaz

Beyhude benle uğraşma ey zalim
Felek bu ne fiyaka, bu ne çalım
Kim cahil, kim âlim hiç beli değil
Artık el çek benden kalmadı halim

Derdim, kederim, hüzünüm pek çok

Avucumda acılar çimlendi
Yüreğimde burgu burgu
Bir sancı var
Bana göre değil
Bayram sevinci
Ölüme giderken

İçine dünyayı sığdıran bakışlarından yıldızlar dökülüyorken
Umutlar, sevinçler topluyorum avuçlarıma
Gözyaşlarımın kurumasını
Zamana bıraktım
Seni de
Yüreğime

Çok zorlanıyorum, hiç bu kadar hiç bu kadar zorlanmadım
Diğer şiilerimden farklı olan
Bu şiirimi hep silip, silip
Bir daha baştan yazarken
Hüzün bende ayrı
Sitem ayrı

Uzun bir gecenin zifiri karanlığını yırtarak
Seher vakti gün doğumunda
Yeni günün
Sevinciyle çağlayan
Güzel kalbin aynası olan
Yüzünde ki siyaha çalan; o büyüleyen gözlerin esiri oldum

Ne farklılıkları kabullenmeyenler
Nede doğayı kirletenler
Asla samimi olamazlar
Onlar ki
Özü -sözü bir olmayan
Neyin doğru