Gözleri gözüme değdi bir anda
Kalbimin bağını çözüp de geçti
Bedenim bir yanda ruhum bir yanda
O son bakış beni ezip de geçti
Ben ki inanmazdım aşka sevdaya
Gün yüzü görmeyip fâni dünyadan
Göçüp gideceğim dostlar ne çare
Umuttan hevesten nice hülyadan
Geçip gideceğim dostlar ne çare
Efkarım bürüdü dağı hem taşı
Canlar verdik ne illet ne veremde
Gözlerimiz kanlı yaşla boyandı
Yüzlerce kefensiz göçtü depremde
Erzincan onulmaz acıya uyandı
Bir uğultu koptu titredi devler
Bundan sonra asla bakmam yüzüne
Benim için elden farkın mı kaldı
Düşmem sana gelen çölün düzüne
Nefes kesen yelden farkın mı kaldı
Ruhundan aşk süzüp tenime sürdüm
Görmez sanma bilir sendeki hâli
Kör gözlerle bakar gecenin rengi
Her köşe başından uzanır eli
Hep karşına çıkar gecenin rengi
Sakın ha aldanma sireti kirli
Ne seste ne sözde ne de sendedir
Adın aşk denilen hecede gizli
Sevmekse marifet sanma bendedir
Hüner kalbe yağan gecede gizli
Şöyle bir baksan sen de göreceksin
Kırılmaya nasıl olsa alıştım
Bir de sen gönlümü parala gitsin
Ben hüzün dağında zirveyi aştım
Hiç fark etmez kır dök yarala gitsin
Bütün hislerini toplayıp bağır
Kalbim çok ziyana uğradı sende
Af dilemek için yüzün mü kaldı
Alacağın başka bir şey yok bende
Bir kuru canım var gözün mü kaldı
Böyle zalim olma dedim duymadın
Ne kadar çok günah işledin Şeyda
Pişmanlık çemberin daralır her gün
Tövbe için zemzem eylemez fayda
Kısas için kalbin kırılır her gün
Satmayan anlamaz ömrü özleme
Kovmayı denedim seni gönlümden
Her nereye baksam orda yüzün var
Çözsem de kendimi bu kördüğümden
Gittiğim her yerde senin izin var
Önce sensizlikten yıkılmam dedim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!