Sevda ikliminde gül açtım deme
Kırılmadan beni anlayamazsın
Aşka kanatlanıp da uçtum deme
Vurulmadan beni anlayamazsın
Yavaş ol güvenme öyle kendine
Düşün ki sensiz bir kalp taşıyorum
Ruhum ömrüme yaş katar mı sandın
Kör sesler içinde tek yaşıyorum
Ölümü hayattan beter mi sandın
Simsiyah saçıma aklar dolsa da
Aldatmasın seni bendeki haller
Gözlere sığmayan aşk seli vardır
Dağlara denk düşse içimde küller
Bende Ferhat gibi bir deli vardır
Aht ettim sevdaya ruhum sıkılmaz
Ne derman var bende ne dizde takat
Şu ömür yolunu böyle koşamam
Tüketti varımı yediğim tokat
Bu gidişle zaten ben çok yaşamam
Karşımda dururken şu yalçın dağlar
Düşünce anladım cahil eline
Şu fani dünyadan bıkmış gibiyim
Kapıldım bir kere azgın seline
Sanki bir savaştan çıkmış gibiyim
Omzunda başı yok beğenmez seni
Boşuna sırnaşıp durma karşımda
Hiç eskisi gibi bakmam bir daha
Kederden iz varken hep gözyaşımda
Aşk olup kalbine akmam bir daha
Adını yazarak dilek taşına
Ömür bir tarladır eker biçersin
Amelin yanına kâr bu dünyada
Hayrınla kendine makam seçersin
Her şeye karşılık var bu dünyada
Uyanın da bakın ağalar beyler
Bu Ne Hırs Böyle
İnsanoğlu yolcu dünya bir handır
Gelip gideceğiz bu ne hırs böyle
Ak düşen saç solan yüzler burhandır
Ölüp gideceğiz bu ne hırs böyle
Şarkıda şiirde ne varsa şâir
Yaz bendeki beni derman sendedir
Felaha susamış her şeye dâir
Sez bendeki beni derman sendedir
İçte olan yaşar şekl ü şemalde
Seni sevdiğimi âlem biliyor
Sen yine de gönül telimden anla
Bendeki her sırrı kalem biliyor
Ermek için akl-ı selimden anla
Gözümden gönlüme yoldur damarım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!