Yıllar yılı hep bekledim
Gelişin bana hediye
Hoş geldin bir tanem dedim
Beni tanımadın niye
O kadar zamandan sonra
Hadi kırk yılı geçtim, bir gün bile sürmedi,
Hiç mi hatırı yoktu, içtiğimiz kahvenin…
Hadi ikimiz kördük, falcı da mı görmedi,
Bahsettiği bizlerdik, fincandaki telvenin…
Sen gittin ben ağladım, iki gözüm morarmış,
Işığımı aldın benden,
Tüm günüme leyal oldun…
Ben neler bekledim senden,
Sense ele ayal oldun…
Burnunun dikine gittin,
Kırma umut dallarımı
Sevdandır başımda esen
Sana açtım kollarımı
Bekliyorum artık gelsen
Yokluğun bir kara çalı
Hiç anlayış bekleme artık affetmem seni,
İsyankâr benliğimde izanı çok ararsın…
Ayların mevsimlerin bozdum tüm dengesini,
Hayatımda baharı hazanı çok ararsın…
Saçma sapan bir gurur uğruna inat ettin,
Bu sokaklar, bu caddeler, bu şehir,
Seninle mantıklı, sensiz anlamsız…
Bu şelale, bu dereler, bu nehir,
Seninle mantıklı, sensiz anlamsız…
Muhabbet kuşumu, koyduğum kafes,
Bir yol tutmuş gidiyorum sonsuza
Teker teker sayfaları geçerim
Ya bir afet olur ya da bir kaza
Felaketin beterini seçerim
Hayatım bir roman dram ötesi
Hayatımın şiir yanı
Biraz hüzün biraz neşe
Bazen geceye küserim
Bazen de doğan güneşe
Hayatımın şiir yanı




-
Ahmet Nejat Alperen
Tüm YorumlarHocam elinize,yüreğinize sağlık. Çok güzel mısralar yazmışınız. Yeni çalışmalar bekliyoruz.