Mehmet Aydemir Şiirleri - Şair Mehmet Ay ...

Özgürlük Senfonisi…

Topyekûn bir başkaldırım,
Uyumun dışa vuran yüzü,
Sonuç ilkesi,
Hiç varılmamış bir başlangıç,

Özgürlük susar… Tutku gri çalar

Önceleri sadece bir hevesti
İnceden inceye işledi derinliklerine ruhumun
Sonra bir meşgale oldu
Dinmiyor etkisi esen rüzgârın

Özlenmek I…

Gözü peklik değildi, özlemek
Delikanlılık etmek ise hiç değil, eğer mertlik ise söylemek
Haykırmak bazen çare değil
Gözünden sakınmak / sahibi olduğundan…

Özlenmek II…

Zaman acımasız değil, hiçbir zaman
Zaman şahitlik eder, olacaklara
Olmuşlar ise anılarda saklıdır, zihnin derinliklerine işler
Özlemek / Özlenmek

Savaş zıtlığın sadece bir yüzü…

İnsan düşlemeye başladığında özgürdü,
Hem de “Hiç olmadığı kadar”
Geçenlerde duymuştum;
” Anne çocuğun nefes almasını sağlayandır,

Sınırsızlık…

Hiçliğin ardından gelen varoluş haykırıyordu,
“Özgürlük!”
Onu engelleyen ise benliğin sınırları idi…
Hep istenen oysa; gerçeğin ta kendi

Sohbetin şerbeti…

Sohbetlerden geriye özlemler kalırdı,
Hani hiç bitmesin istediğimiz,
Bir de uyku; sinsice gözlere girmek isterken direndiğimiz,
Hani akrep ile yelkovanın kovalamacısı arasında geçen…

Sevgiliye…

Sessizlik, sessizlik ve yine sessizlik,
Hayat sustu, sözlerden yoksun beklemekte…
Notalar şimdi küskün,
Bir yanım bertaraf olmuş, teslimiyeti beklemekte…

Sevişmekler I…

Şimdi kağıtları yeniden karıyorum
Neden, niçin ve ne uğruna bilmeden…
Bir yolculuk öncesi heyecan
Uzayacak, derinlik kazanacak veyahut göçecek yitik duyguların koynunda…

Sözdür Yaşam…

Söz bedeldir;
Bu sebepten gem vurmak istersin dile… Zordur,
Haykırır içindeki sen… Ben deyip dokunamazsın.