Mehmet Aydemir Şiirleri - Şair Mehmet Ay ...

İlk kıvılcım…
Yazılıp çiziliyor onca şey,
Tecrübe ediliyor,
Sürekli yenilenen binlerce ihtimaller türüyor,
Türedikçe artan,
Artıkça devinen,

...

İçimdeki çocuk sesleniyordu;
Zıtlıkların grisinden,
Deviniyorum,
Devrimler yaşıyor,

Ne uğruna…

Unutamadıklarım
Unuttum sandıklarım
Geçti bunlar dediklerim
Yıllar var…

Neyin, Neresindeyiz…

Bir poyraz aldı seni benden
Dalıp gittim yine dalgalara.
Bekler insan, umuttan
Umut eder, zamandan

Ölüm dokunmadıkça ihtimali var…

Sınırsız sevmelerin ötesi var,
Ötesi var derken inandıklarındır seni sen eden,
Cebinde birikmiş olan hatıraların,
Tırnağından ayırıp didindiğin...

Kurt kocayınca…

Evvel zaman içinde, diyerek başlayan
Sonra düne dönüp, hatırlıyor musun diyen
Bugüne geldiğinde… durur her şey
Yitmiştir zaman, yitmez denen

Masumiyetin gizemi …

Depreşen duyular vardır;
Her yeni gün aslında bir var oluşta kendisi,
Yaşadığın süre zarfınca;
İnkâr edebilirsin…

Kitap ayraçları…

İlk okuduğun önsözün akabinde; düşlerinle flört eder,
1.ci Sayfa ile eşlik eder sana, başı düşer
2.ci sayfayı çevirdiğinde göz koyar bilgine,
3.cü sayfada artık arkadaşıdır güz düşlerinin…

Kokusuz düşler…

Düşmüşlerdi bir kere dünyaya
Kimimin zikrine, kiminin fikrine
Akıl haykırırdı essiz ve nadide bir örnekçe sine.
Düş çıplak hatta nü

Kendi Yalanına inananlar…

Önce fikirlerini, sonra
Zikirlerini sattılar!
Dövüştüler kendileri ile, sonra
İdeallerini 30 yıl barikatla kapattılar!