Çukura düşmüş bir yalnızlıktır öldüremediğin
Bırak başka acıların peşini
Yüzleş
Kendi acılarının kanattığı yaralarınla
İnsan ne zaman ölür bilir misin
Acıların tutsağı olduğunda
NASIR TUTAR YÜREĞİNİZ
Acılarla bilene bilene
Nasır tutar yüreğimiz
Öylesine susamışken Özgürlüğe
Köle etmek de nedir kendini
Her nesnede görünensin
Ab-ı hayat içilensin
İnsan-ı kamil de vücud bulup
Söze gelen habibimsin
İnsan-ı kamil oldun dünyada
Acıyor
Şimdi sende kalan
Yüreğimin parçası
Git ne olursun git
Bunu yapma bana
Ölülerimizi
Işıklı göklere gömdük
Yüreklerimizde sakladık anılarını
Onurlandırmak için
Kokusuna hasret,
Anılar çok taze
Sır olur her şey,
Sen gittiğinde…
Her ölüm eksiltir insanı,
Acıtır
Soğumaz bir türlü acısı!
Ölüm ne kadar soğuksa da
Hep yakar yüreğini insanın.
Bu gece biter artık
Yarına tortusu kalır
Kör karanlığın
Sonra sabah olur
Sende gidersin




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!