Mehmed Sarı Şiirleri - Şair Mehmed Sarı

Kış bitti takvim yapraklarında
bahardır artık mevsim.
Bahar geldimi yaşam nümayişe kalkar.
Bitkilerin gövdesine su yürür,
insanın yüreğini sevda bürür...
Bahar aşktır, sarar doğayı

İnsanlık tarihinin belki
belki de yer kürenin bu güne dek
en kaba tsunamisiydi hissettiklerim,
12 derece duygu depremiyle
sarsıldı her yerim,
Gözlerime doluştu tüm okyanuslar

Şanlı kızıl bayrak gibi
Kışta açan gülümsün sen
Sevdamın solmaz çiçeği
Baharda sümbülümsün sen

Nefessin yanan bağrımda

KEŞKE


Sinem üstü bir od düştü
Yanarım yar beni duymaz
Gönlüme keder üşüştü

1

Yüreğim hüzün kuyusu
Gülmez asla yüzüm benim
Yeniden yitirdim dostu
Kördür daha gözüm benim

Düşünüyorum...
Nasıl bir söylem yaratayım ki
sevgilim okuyanda
karşısında beni görsün...
Ve beni görende
gözlerimi gülümün

Aşk şarabı aktı kana
Zalim yaşam gülmez bana
Kırk bir yıldır yana yana
Sevdayla kül oldu yürek

Görmez gözüm hiç bir şeyi

Dün gece
el ayak çekilince
ortalıktan
kendi yüreğim
ve senin hayalinle
kaldım başbaşa

KORKAR OLDUK YAZLARDAN
-eskiyi özlemek ne denli
kötü bir durumdur oysa-

Özlemle beklenirdi yazlar eskiden
kavuşulması gereken

Dedim ki sevgilime:
"ben senin dizinin dibinde
sevimli bir kedi gibi
bitirsem günlerimi,"
Bol yıldızlı bir akdeniz gecesinde
kekik ve reçine kokulu yaylalarında torosların