Mehmed Aksu Şiirleri - Şair Mehmed Aksu

İstasyon Mahallesinde
Sustu tren çığlıkları
Sen sustun;
Ben sustum
Üstelik aşk sustu
Oysa gözlerin hiç de öyle söylemiyordu.

Bazen şeytana fısıldıyor kulağıma:
‘Sil gitsin’ diyor şiirlerini.
‘Yak şiirlerini biriktirdiğin defterleri’
Uyasım geliyor, elim varmıyor.
Ve bir ses daha fısıldanıyor,
Ama bunu şeytan demiyor.

Yıkılmış duvarlarım
"Can" kırıklarımdır senin cam kırığı sandığın.
Ve sanma ki boş kalır çerçeveler;
Çık gel dolduralım birlikte.
Adresim Yeni Hayat sokağında,o aynı eski yer.

‘İçimden şarkılar geçer şimdi
Şiirler terk ederken ömrümü.
Gülmeyi ertelediğim zamanlardan
Ve aşktan ve yalnızlıktan ve senden
Hayallerimi raylar ezerken
İçim geçer şimdi.’

Güneş, aya bıraktı yerini
Kanatti yıldızlar şu ellerimi.
Yalnızca sesi kısılır sanmıştım
Yokluğun öldürdü türkülerimi.

Dar ağacında asıl bu gençliğimin
Ayakları bir gün yerden kesilecek.
Alnımın teriyle ıslattığım sokaklarda
Ayaklarım bastığı yerden kesilecek.
Günlerce adımı duymayacaksın benim
Hayatımdan ümit kesilecek.

Ve sonra uzun uzun çığlık attı trenler
Ömrümün bahtsız türkülerinde
Soluk tüketen cıgara aralarında,
Hayatın hep arka sıralarında
Senin yokluğunu tanıdım ben
Ve sonra uzun uzun çığlık attı trenler

Hadi gidiyorsun;
Sen gidiyorsun.
Plakta eski bir şarkı çalıyor.
Kırık dökük bir güfte
Yıkık bir beste.
Sen gidiyorsun.

Hiç uzatmaya gerek yok lafı.
Her şeyi seninle nasıl da aynı yaşamıştık.
Bir ekmeği, bir bardak suyu
Bir çocuk yüreğinin kocamanlığını paylaşmıştık.
Acılarla olgunlaşarak büyüdük.
Hayatın dikenli yollarında yan yana yürüdük.

Günlerce yağsın yağmur
Hem de isterse bardaktan boşanırcasına
Ama ya ayak izini silerse topraktan
Ya kokunu da sokaklardan alırsa!