Mehmed Aksu Şiirleri - Şair Mehmed Aksu

Ah be gülüm, hasretinden,
Yandı canım gayrı gel gel.
El ne bilsin hallerimden,
Kaldı aklım sende gel gel.

Çık gel ya bir seher vakti...

Hep aynı değil mi düşülen hata
Sevmeyen adamın yanar mı canı
Bilseydi insanlar kendi değerini
Karışır mıydı kırılan kalple gözyaşı

Martıların süzüldüğü o kentte,
Bir yangın gibi düşmüştü kalbime aşkın.
Dudağımda yarım bir ıslığın olduğu o zamanlarda,
Sen önce gözümde büyüdün, sonra başkalaştın.
Gökyüzüne uçurdum ellerimden güvercinleri,
Hayatımın en güzel hikayesi olacaktın eğer başlasaydın.

Önce çocukluğumu,seni ve gençliğimi
Sonra hayatımın en güzel şiirini bekledim
Şimdi bir köşede yapayalnız ölmeyi bekleyeceğim
O gün geldiğinde sana şiir mi hayat hayat mı şiir söyleyeceğim
1999

Ne çocukluğumda çocuktum
Ne gençliğimde genç,
Yetişkinlik erken çaldı kapımı,
Çocukluğum hep üşengeç.
Olgun cümleler kurmaya başladım
Yorgun toyluğuma aldırmadan.

Hadi vur, öldür beni düşünmeden
Hadi öldür ellerinde kalayım
Sık tama alnımın ortasına bir kurşun
Sık kurşunun sonum olsun.

Oysa sen karanlıktan bile çok korkuyordun

Ve gecenin ayak sessizligidir bu
Yıldızlar mı karanlığa konmuşlardır
Yoksa karanlık mı örtmüştür üstünü dileklerin.
Başıboş sokak köpekleri midir şanslı olan
Ya da şans sayılabilir mi karnının tok olması kapı köpeklerinin.

Ne zaman aklıma gelsen
Çok da umursamıyorum.
Çünkü biliyorum ki bütün gelenler
Geldikleri gibi giderler.

Tanıdık şeyler söylemeyeceğim sana,
Aşktan ve sevgiden yana.
Yorulduğumu hissediyorum artık
Ve arttığını yüzümdeki çizgilerin.
Zamanla yolları bozuldu,
Yüreğimden yüreğine giden güzergahın.

Bilselerdi aşk en çok sen de güzel
Ne Mecnun delisi olurdu Leylanin,
Ne de Şirin için içi oyulurdu dağların.
Bir tek ben mazhar oldum bu sırrına dünyanın.