Unutulmuş bir nağmenin, ansızın terennümüdür senin adın, Mehlika!
İnatçı bir şarkı gibi, dolanan dilime,
Hani; unutayım dersin, unutamazsın. Söyleyeyim dersin, sonunu bilmezsin ya
İşte, öylesin sen bende..
Delişmen gözlerini; kısarsın ya, tam da gülecekken
Biraz mahcup, biraz da çekingen, gülüverirsin ya
Elin, gayrı ihtiyari dudağına gider
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Devamını Oku
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta