Unutulmuş bir nağmenin, ansızın terennümüdür senin adın, Mehlika!
İnatçı bir şarkı gibi, dolanan dilime,
Hani; unutayım dersin, unutamazsın. Söyleyeyim dersin, sonunu bilmezsin ya
İşte, öylesin sen bende..
Delişmen gözlerini; kısarsın ya, tam da gülecekken
Biraz mahcup, biraz da çekingen, gülüverirsin ya
Elin, gayrı ihtiyari dudağına gider
Seziyorum ki kaçacaksın..
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende
Devamını Oku
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta