Medine Şiiri - Servet Erbaş

Alemlere Rahmet güzel Muhammed (s.a.v) .
Ravzasına varan eder muhabbet.
Bir adı Mustafa bir adı Ahmed.
Adına kurbanım bitsin bu hasret.

Medine'ye varan huzur buluyor.
Gözleri sevinç den yaşla doluyor.
Ravza sına varıp selam duruyor.
O kula şefaat vacip oluyor

Cennet-ül baki ye varsam el açsam.
Orada can verip orada kalsam.
Ehlibeyt sahabe yan yana yatsam.
Komşu olsam sana seyrine dalsam.

Kapıldım resulün sevgi seline.
Uzan da al beni Yesrip iline.
Nereye sakladın söyle Medine.
Kurbanım resulün ayak izine

Bağrın da misafir Resul-ü Rahman.
Ebu Bekir Ömer nice Müslüman.
Mescidi Nebevi mübarek mekân.
Onları anlatır Hazreti Kur-ân.

Cennet-ül baki ye varsam el açsam.
Orada can verip orada kalsam.
Ehlibeyt sahabe yan yana yatsam.
Komşu olsam sana seyrine dalsam.

Kavi eyle kuvvetlendir imanım.
Sönmedi yürek de çıkan yangınım.
Resulüne feda olsun varlığım.
Medine'ndir benim kalbi vatanım.

Uhud'da Bedir de cenge dursaydım.
Kazdığın hendekte kazma olsaydım.
Taş olsam kapında donup kalsaydım.
Senin nurun ile bende yansaydım.

Cennet-ül baki ye varsam el açsam.
Orada can verip orada kalsam.
Ehlibeyt sahabe yan yana yatsam.
Komşu olsam sana seyrine dalsam.