Yola çıktım Medine’ye geliyorum,
Yalın ayak kızgın kumda eriyorum.
Ben o eşsiz Ravza’yı çok seviyorum,
Onun nuru ile dolu sağım solum.
Karşındayım artık ben en çok günahkâr,
Yüzüm kara, elimde kalmadı bir kâr.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta