Kurtulamadım içimdeki medcezirlerden
Hoyratça savuran dalgalardan
Ne zaman son bulacak bu sessiz fırtına
Tutunduğum son dal kopmadan
Kurudu pınarlar taş kesildi yürek
Tutamıyorum ha gitti ha gidecek
Kalmadı bende kuvve-i imanın eseri
Habbe-i zerre iman olsa yeniden yeşerecek
Gelsin ölüm ona bile razıyım
Kalbimdeki son iman kırıntısı gitmeden
Yoruldum, kaybettim, yıldım, tükendim
Yavaş yavaş hiç farketmeden
Kutlu bir müjde gelse
Bir gece vakti yada sabah erkenden
"Gel kulum affettim seni
Onca günahına rağmen."
Kayıt Tarihi : 12.04.2026 11:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!