Gelgit akılların kuşattığı evrende, doğası bozulmuş,
Pecmürde bir hayat süren meczuptan farkı kalmamıştı.
Elindeki tesbihi yere düşürüp, tekrar onu yerden almasının,
Kendisinde yarattığı keyif ve mutluluk
Lunaparktaki beş yaşındaki çocuğun keyfinden farksızdı.
Bakışlarındı ki anlamsızlık ve ciddiyet algılanabilecek durumdaydı.
Tam gözleri doldu, ağlayacak derken
Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.
Devamını Oku
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta