Tünel girişinde bıraktığımız, Sadece yaka kartımız değildi.
Hayallerimiz ve yarınlarımızdı.
Yeraltından çıkardığımız, sadece kömür değildi.
Mutluluğumuz ve aşımızdı.
Ve yoldaşımızdı, kazma ve küreğimiz.
İnerken yerin dibine, bilirdik neden indiğimizi.
Ve düşünürdük, eşimizin başına alacağı yazmayı,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta