Tünel girişinde bıraktığımız, Sadece yaka kartımız değildi.
Hayallerimiz ve yarınlarımızdı.
Yeraltından çıkardığımız, sadece kömür değildi.
Mutluluğumuz ve aşımızdı.
Ve yoldaşımızdı, kazma ve küreğimiz.
İnerken yerin dibine, bilirdik neden indiğimizi.
Ve düşünürdük, eşimizin başına alacağı yazmayı,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta