yıllar geçse de,
saflığın ,Güleryüz'ün
insanca bakışın,
Birazda uyanık ,
ve muzip duruşun,
Gözümden gitmeyecek
Belki bir gün cennette,
Tûbâ dalları üstünde.
Vuslat bize çok yakın,
Şenlenir gönül yine.
Belki de hiç varılmaz,
Tanimiyorum demiştim o gün
Ne diyecektim ki
boşluğuma geldi de söyledim
Niye tanıyordum bilmiyorum
Daha önce görmedığım halde
durmadan adını sayikliyordum
Çavê vê yi ê xezala
Vek sosınek lı beyara
Ev geleki bı heybetı
Şerini nola şekır
Kıncê xveyi reş lı xvekır
iro dı ber cavêmı düçü
hışu aqlê mı pêrı çu
xezalek gıran buhabu
Dilberek tünebu vek vê
xezal xveşıku cavreş bu
Tüneyi şıxeynite alikaryame bıkı penahême
Kezebame şeviti tü pê zanı bı derdême
Çavê mı ditu şundı agır ketıbu dılême
Hêvyame şıte heye tü me xelaskı mirême
Yine tekerür etmişti tarihler
En soyut anlatımıyle gölgeler karşıyor
birbirlerine
Karışık ve grift içiçe geçmiş hayatan bir kesit
duyguların ifade edilmiş şekli acayip
Bu kadar çırpınmanın karşılığı yok
Yollar ırak ulaşamam ben ona
Kara gözlü ceylan gitti yoluna
Yerle gök gözyaşı döktü uğruna
Allah böyle dert vermesin kuluna
Zaman su gibi akıp gider,
Parmaklar arasından süzülür sessiz.
Dün bir avuç kumken avucunda,
Yarın olur rüzgâr, savrulur izsiz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!