Tutulamayan Zaman Şiiri - Me Sak

Zaman su gibi akıp gider,
Parmaklar arasından süzülür sessiz.
Dün bir avuç kumken avucunda,
Yarın olur rüzgâr, savrulur izsiz.

Ayrılık ve sessizlik yayılır damarlara,
Gözler şişkin bakar, aydınlık çekilir.
Kalabalıklar geçer gölgeler gibi,
Bir derinlik, bir ağırlık çöker omuzlara.

Sesler solar, yüzler silinir zamanla,
Yalnızlık sarar eski bir dost gibi.
Bir sabah uyanırsın; dünya eksilmiş,
Ne dün yerinde, ne bugün bildiğin gibi.

Tutmak istersin zamanı avuçlarında,
Akar gider, hiçbir şey tutamaz onu.
Gidenin ardından sessizlik büyür,
Ve kalbine çöker o uzun son.

Sevda da zaman gibi sessizce çekilir,
Ne bir iz bırakır, ne bir ses geri.
Sadece içinden geçen bir rüzgâr kalır,
Adını anarsın… ama gelmez geri.

mesakin-05/05/2026y