Unutmak mı? Neyi
Ne konuşma,ne tanışma
Olmadı dünya kelamı
Ya neyin nesidir bu fırtına
Görmedek de duymasak da
Gözlerin aklıma düştü yine bu sabah,
Her bakışın kalbimi yakıyor derinden.
Adını nefesimde fısıldıyorum durmadan,
Unutmaktı tüm gayem, olmuyor..
Ağlamak geldi içimden
Ağlayamadım
ancak dayanılacak gibi değildi
Herkes bir şey söylüyordu
Gidecek,gidecekler
Ancak yarısından fazlası bende kalacak
Cenneti düşlüyorum bazen.
Haramım, günahkârım… Ulaşamam yanına.
Cennet deyince o geliyor aklıma.
Lâkin bu ağır yükle, bu paslı kalple
Düşünmem bile sanki ayrıca günah.
Anlatmak ne kadar zor gelse de
Bazı şeyleri
kime benzeteyim
Neye benzeteyim bilemiyorum.
Bizim diyarlarda yeşillik yoktur fazla
Dağlık ve yeşillik bir yer görürsem
Kalbimin ortasında bir sızı,
denizlerden daha engin bir duygu seli…
Bana ayan olmuş o eşsiz, o derin sevgi;
ah, ben yine düşünürüm
ve kalbimin en ücra köşesine saklarım
bulunmaz bir hazine gibi.
Teskin olmaz ruhlarımız bızım
Görünmez olduğundan beri
Kara gözlü o cevher
Gözlerden uzak olacak
Hayallerimizin bir ötesindedir artık
Görülmez ve duyulmaz dır.
Hayalde bile çok uzakta görünen,
Kalbe yerleşen bu derin hüzün...
Artık bir daha görünmemek üzere
Fersah fersah uzak kalacak.
Her hatırlayışta titreme gelir;
Solar, cansızlaşır içler.
Yüreğime dokunur,Keskin bakışın
Hasretin gönlümde oldukça derin
Nerede olursan görünür yerin
Geceleri gündüz yapar hayalin
Yıldızlar bir bir dökülür,
Gece gündüzle bölünür.
Güneş batıdan yükselir,
Zamanlar karışır o an.
Çocuklar anadan kaçar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!